Κυριακή, Μαΐου 08, 2011
Πέμπτη, Μαΐου 05, 2011
ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ
Category:
Πλαίσιο
— aren-hrakleiou @ Πέμπτη, Μαΐου 05, 2011
Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την υπερψήφιση στο ελληνικό Κοινοβούλιο του Μνημονίου που συνομολόγησε η κυβέρνηση με το ΔΝΤ την ΕΕ και την ΕΚΤ. Ένας χρόνος από την έναρξη της οικειοθελούς «επιτήρησης» από την Τρόικα, παρά την αντίθεση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, όπως αυτή εκφράστηκε στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της 5 και 6 Μάη. Ένας χρόνος στον οποίο η κυβέρνηση εφαρμόζει ένα πρόγραμμα για το οποίο δεν είχε ψηφιστεί. Ένας χρόνος όπου όλοι έχουν πλέον διαπιστώσει ότι τα αλεπάλληλα Μνημόνια εφαρμόζονται για να κερδοσκοπούν οι πιστωτές και οι διεθνείς τοκογλύφοι εις βάρος των εργαζομένων, των συνταξιούχων και της νεολαίας. Ένας χρόνος στον οποίο το μνημόνιο όχι μόνο δε λύνει τα προβλήματα αλλά αντίθετα εντείνει τα αδιέξοδα, περιορίζει την εθνική κυριαρχία (με ο,τι αυτό συνεπάγεται), οδηγεί τη χώρα στη χρεωκοπία.
Ένα χρόνο μετά η κυβέρνηση εφαρμόζει στάση πληρωμών στο λαό αντί για τους δανειστές:
΄
· Διαλύει κάθε έννοια κοινωνικού κράτους με τις συγχωνεύσεις και υποχρηματοδότηση σχολείων, πανεπιστημίων κα ΤΕΙ, νοσοκομείων, την διάλυση των ασφαλιστικών Ταμείων και κάθε κοινωνικής πρόνοιας.
· Το εισόδημα των εργαζομένων καθημερινά συρρικνώνεται, απο τις συντριπτικές περικοπές σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα αλλά και απο άνευ προηγουμένου αυξήσεις σε έμμεσους και άμεσους φόρους.
· Η ανεργία αυξάνεται δραματικά, δημιουργώντας τεράστια αδιέξοδα και οδηγώντας μεγάλα κομμάτια της νεολαίας στη μιζέρια, τη κατάθλιψη και τη μετανάστευση για ένα καλύτερο μέλλον.
· Ξεπουλάει όσο όσο ο,τι βρεί μπροστά της. Απο τη ΔΕΗ, τον ΟΣΕ, τον ΟΠΑΠ και την Αγροτική Τράπεζα μέχρι και φιλέτα δημόσιας γής όπως το Ελληνικό και την πρώην βάση των Γουβών στη Κρήτη μέσω των ταχείων επενδύσεων fast track.
· Εγκρίνει το Σύμφωνο για το Ευρώ που θα τεθεί προς επικύρωση στη σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε στις 23 Ιουνίου το οποίο δεν αποτελεί απλά ένα πακέτο μέτρων και αντιδραστικών ρυθμίσεων, αλλά αφαιρεί το δικαίωμα απο τα εθνικά κοινοβούλια για στοιχειώδεις αρμοδιότητες για την κοινωνική και οικονομική πολιτική, είναι ταφόπλακα για τη δημοκρατία!
Στην εκπαίδευση:
Δε διστάζουν να αφήσουν μια ολόκληρη γενιά αμόρφωτη κλείνοντας σχολεία και στοιβάζοντας τους μαθητές στα εναπομείναντα. Τα ΤΕΙ αν δεν κλείσουν φυτοζωούν, ενώ τα παν/μια υποβιβάζονται σε κέντρα κατάρτισης όπου κανείς θα βγαίνει με ελάχιστα διακαιώματα ενώ έχει ήδη ανακοινωθεί πως οι εισακτέοι φοιτητές θα μειωθούν στο μισό αποκλείοντας έτσι τεράστιο τμήμα της νεολαίας απο την είσοδο στην ανώτατη εκπαίδευση. Στα παν/μια και τα ΤΕΙ, το όραμα είναι η ριζική μετάλλαξη των ιδρυμάτων ως ιδανικό πεδίο εμπορικής δραστηριότητας, που έχει ως προυπόθεση την ανατροπή του δημοσίου και δωρεάν χαρακτήρα και τη συνολική μετάλλαξη της ισχύουσας δομής και λειτουργίας. Η εκπαίδευση απο την πρώτη ως την τελευταία βαθμίδα μπάινουν σε τροχιά διάλυσης.
Ένας χρόνος λαικής οργής και αγανάκτησης.
Η συμπλήρωση ενός χρόνου μνημονίου συμπίπτει με τη συμπλήρωση ενός χρόνου απο την μεγαλειώδη κινητοποίηση της 5ης Μάη η οποία αποτέλεσε την αφετηρία για έναν αναδυόμενο κοινωνικό ριζοσπαστισμό που στοχοποίησε και είδε ως εχθρό του το πολιτικό σύστημα και τους εκφραστές του. Οι αποδοκιμασίες και τα γιαούρτια είναι προιόν αυτής της στοχοποίησης, έκφραση λαικής αγανάκτησης και όχι μεμονομένα η υποκινούμενα περιστατικά όπως τόσο προσπαθούν να μας πείσουν. Οι μεγάλη συμμετοχή στις πανεργατικές απεργίες , το κίνημα δεν πληρώνω στα διόδια και τις μεταφορές, ο αγώνας των εργαζομένων στις συγκοινωνίες, η ηρωική αντίσταση των κατοίκων της Κερατέας παρότι διάσπαρτα και φαινομενικά άσχετα αποτέλεσαν γνήσια τέκνα, πηγαία έκφραση του αντιμνημονιακού αγώνα και της πάλης ενάντια στη κυβέρνηση και την τρόικα. Η έκβασή τους ανέδειξε όμως παράλληλα και τη σημασία του πολιτικού αγώνα, την ανάγκη συγκότησης κοινωνικού και πολιτικού μετώπου που να συνδέει και να συγκεντρώνει όλες αυτές τις δυνάμεις, τη σημασία της μετωπικής πολιτικής για αριστερά ώστε να είναι σε θέση να τα συνδέσει και να τα συγκεντρώσει, να δώσει προοπτική και ελπίδα..
Ως εδώ. Πρέπει να φύγουν!
Είναι πλέον φανερό πως τα σχέδια και οι υποσχέσεις τους μας οδηγούν σε όλο και μεγαλύτερα αδιέξοδα, σε όλο και πιο βαθιά στην εξάρτηση απο τους πιστωτές και τους διεθνείς οργανισμούς. Να ανατραπεί το μνημόνιο. Γιατί κάθε αγώνας, κάθε αντίσταση, κάθε κλάδος, κάθε μικρή ή μεγάλη διεκδίκηση σκοντάφτει στον τοίχο που λέγεται μνημόνιο. Γιατί αυτό που εμφανίστηκε ως σανίδα σωτηρίας, αποδείχθηκε απο την ίδια τη ζωή και την πραγματικότητα οτι οδηγεί στη χρεωκοπία και την εξαθλίωση. Να φύγει η κυβέρνηση και η τρόικα. Γιατί είναι αυτοί που μας οδήγησαν ως εδώ και θέλουν να μας αποτελειώσουν στο βωμό του χρέους και των ξένων και ντόπιων αρπακτικών. Γιατί το να διώξουμε την κυβέρνηση και την τρόικα μπορεί να πυροδοτήσει αλλαγές και να ανοίξει το δρόμο για μια οικονομική και κοινωνική διέξοδο της χώρας. Κυρίως όμως να φύγουν γιατί ο λαός δε μπορεί να εκβιάζεται έτσι, μπορεί να ορίζει ο ίδιος τη μοίρα και το μέλλον του.
Στις 11 Μάη έχει απεργία. Είναι μια ευκαιρία να μετατρέψουμε τη διαδήλωση σε μια παλαική απαίτηση να εκδιωχθεί η κυβέρνηση μαζί με τα κοράκια που έχει φέρει, να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα στη συγκρότηση ενός μετώπου για την αλλαγή των συσχετισμών υπέρ του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας. Μπορούμε.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
· Την ακύρωση του μνημονίου. Έξω το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ απο την Ελλάδα!
· Όχι στο ξεπούλημα της χώρας στους διεθνείς τοκογλύφους και τους αεριτζήδες.
· Να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου και ο πολιτικός συρφετός που ξεπουλάνε τη χώρα!
· Να μην περάσουν τα μέτρα Διαμαντοπούολου για το παν/μιο. Όχι στο παν/μιο του μνημονίου και του Καλλικράτη!
· Να σταματήσει τώρα η στοχοποίηση της νεολαίας απο την πολιτική της ανεργίας και της ξενιτιάς.
· Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους χωρίς ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς-Ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών.
· Ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα-Το πτυχίο η μόνη προϋπόθεση για να βρούμε δουλειά.
· Δημόσια και δωρεάν σίτιση-στέγαση-μετακίνηση-συγγράμματα.
· Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους.
· ΟΧΙ στον «πανεπιστημιακό Καλλικράτη»
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
· Κλειστή σχολή και συμμετοχή του συλλόγου στην κρίσιμη γενική απεργία και στην πορεία την Τετάρτη 11 Μάη 10:00 στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου. Να μετατρέψουμε την απεργία σε ένα συλλαλητήριο παλλαικής απαίτησης να φύγει η κυβέρνηση και η τρόικα.
· Συντονισμό των ΦΣ με σωματεία εργαζομένων, κινήσεις πολιτών και μαθητών.
· Υποστήριξη κινήσεων και πρωτοβουλιών που κινούνται ενάντια στα μέτρα και στο μνημόνιο.
· Κινητοποίηση του συλλόγου ενάντια στις αυξήσεις της τιμής του εισιτηρίου και ενεργό συμμετοχή του στο συντονιστικό φορέων που έχει δημιουργηθεί για αυτό το θέμα. Παράλληλα παρεμβάσεις του Συλλόγου σε στάσεις λεωφορείων για περαιτέρω ενημέρωση του κόσμου.
Τετάρτη, Απριλίου 13, 2011
Η ΕΜΕΙΣ Η ΑΥΤΟΙ!
Category:
Προκύρηξη
— aren-hrakleiou @ Τετάρτη, Απριλίου 13, 2011
Σε λίγες μέρες, ολοκληρώνεται ένας χρόνος από τότε που ο ΓΑΠ παρέδωσε τη χώρα μας στην τρόικα. Ένα χρόνο μετά και ενώ είστε αισίως στο μνημόνιο 4, ο ελληνικός λαός ασφυκτιά από τα σκληρά μέτρα λιτότητας που έχουν εφαρμοστεί. Ένας πρόχειρος απολογισμός για τον ένα χρόνο μνημόνιο περιλαμβάνει: ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, αφαίμαξη της εργασίας , διάλυση υγείας και παιδείας.
Αν κάποιος είχε αμφιβολία για το τι θα σημάνει η εποχή του ΔΝΤ στον τομέα της υγείας, η αναστολή της λειτουργίας του Αιγινήτειου και του Αρεταίειου νοσοκομείου λόγω υποχρηματοδότησης, δύο από των πιο κεντρικών και ιστορικών πανεπιστημιακών νοσοκομείων της Αθήνας, είναι ενδεικτική για το τι πρόκειται να επακολουθήσει. Είναι μία απόφαση διττής σημασίας η οποία υποβαθμίζει τόσο τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας όσο και το πανεπιστήμιο Αθηνών. Και όλα αυτά πριν καν αρχίσει ο προσχηματικός διάλογος Λοβέρδου για τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων. Ταυτόχρονα, πριν καν ακόμη τεθεί προς συζήτηση το νομοσχέδιο της Διαμαντοπούλου στη Βουλή, δρομολογούνται μνημονιακής κατεύθυνσης αλλαγές και στην παιδεία. Στο ΤΕΙ Γρεβενών μπήκε οριστικά λουκέτο και αυτή είναι μόνο η αρχή, αφού ίδια πρόκειται να είναι στο μέλλον και η τύχη των ιδρυμάτων που το κόστος λειτουργίας τους θα ξεπερνάει το κέρδος που παράγουν. Επίσης, έχει ήδη ανακοινωθεί ότι την επόμενη σχολική χρονία 1966 σχολεία κλείνουν λόγω των συγχωνεύσεων και ο κατάλογος των σχολείων που θα κλείσουν παραμένει ανοιχτός....
Όλα αυτά θα φάνταζαν εξωπραγματικά πριν από ένα χρόνο. Κανείς δεν θα φανταζότανε ότι μία κυβέρνηση θα μπορούσε να περάσει τόσα μέτρα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Για να το καταφέρει αυτό επιστρατεύτηκαν πλήθος «προθύμων»-συστατικών κομματιών του σάπιου πολιτικού συστήματος που χρόνια τώρα θρέφει ο δικομματισμός στη χώρα μας. Τέτοιοι πρόθυμοι στο χώρο των πανεπιστημίων φαίνεται να έχουν πάρει πολύ σοβαρά το ρόλο τους το τελευταίο διάστημα. Η ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ως “δύναμη ευθύνης” στη σχολή μας μιλάει για κύκλους σπουδών και αλυσίδες μαθημάτων προλειαίνοντας το έδαφος για το πανεπιστήμιο που θέλουν να μας επιβάλλουν. Ένα πανεπιστήμιο, που θα διοικείται από εταιρείες, με εξαντλητικό πρόγραμμα σπουδών και ταξικούς φραγμούς στο οποίο οι φοιτητές θα ανταγωνίζονται διαρκώς για να αποκτήσουν περισσότερες πιστωτικές μονάδες και προσόντα. Την ίδια στιγμή τα πορίσματα της αξιολόγησης του τμήματος μας από ορισμένους καθηγητές εντοπίζουν το πρόβλημα στην ελλιπή παρακολούθηση των φοιτητών και στις γενικές συνελεύσεις, που παρακωλύουν την εκπαιδευτική διαδικασία. Όλες αυτές οι φωνές επιτελούν έργο προς την ίδια κατεύθυνση, επιδιώκουν να «κατασκευάσουν» συναίνεση με την μνημονιακή πολιτική και να μας πείσουν ότι φταίμε εμείς .Είναι οι ίδιοι που καταδικάζουν όποιον αντιστέκεται σήμερα και μας αποκαλούν τρομοκράτες, που φεύγουν από γενικές συνελεύσεις, που δεν μιλούν για την κοινωνική κατάρρευση. Άξιοι συνεργάτες του Πάγκαλου, της Διαμαντοπούλου του ΓΑΠ.
Το ερώτημα σήμερα είναι τι εκπαίδευση μπορούμε να πάρουμε σε ένα υποχρηματοδοτούμενο και υποβαθμισμένο πανεπιστήμιο και στη συνέχεια σε ένα συρρικνωμένο νοσοκομείο , το οποίο δεν έχει τα πλέον βασικά υλικά, όπως σύρριγγες και γάζες. Το ερώτημα είναι σε τι νοσοκομείο θα δουλέψουμε .Το ερώτημα είναι τι ρόλο πρέπει να παίξει ένας φοιτητής ιατρικής ή ένας νέος γιατρός την εποχή του ΔΝΤ .
Είναι γνωστό ότι όπου πήγε το ΔΝΤ το προσδόκιμο επιβίωσης του πληθυσμού μειώθηκε. Μάλλον δεν φτάνει ένας γιατρός σήμερα να είναι πολύ καλός στην επιστήμη του και εντός των ορίων του ιατρείου του, χωρίς να ενδιαφέρεται για το πόσος κόσμος δεν μπορεί να απευθυνθεί σε αυτόν και γιατί. Σε αυτή τη νέα περίοδο ένας νέος γιατρός πρέπει να εξοπλίζεται κατάλληλα ώστε να αντιστοιχίζεται στις κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώνονται και είναι ζήτημα ποιο πανεπιστήμιο θα μπορέσει να του το προσφέρει αυτό. Θα διαλέξουμε το δρόμο του ατομισμού και του ανταγωνισμού που η κύβέρνηση με τους «προθύμους» της προωθούν ή θα διαλέξουμε το δρόμο της κοινωνικής αλληλεγγύης, της συλλογικής διεκδίκησης, της αντίστασης ;
Είναι αναγκαίο σήμερα να συγκροτήσουμε ένα αντίπαλο μπλοκ απέναντι σε αυτό του μνημονίου και σε όσους πρόθυμα και έντεχνα προλειαίνουν το έδαφος για όσα μας ετοιμάζουν. Ή θα γίνουμε η γενιά της κατάθλιψης ή θα γίνουμε η γενιά της εξέγερσης. Γιατί αν δεν απαλλαγούμε από την πολιτική αυτή της υποταγής και τους σάπιους υποστηρικτές της εκτός και εντός πανεπιστημίου, δεν γίνεται να υπάρξει προοπτική ούτε για το δημόσιο πανεπιστήμιο, όσο κι αν «αναβαθμιστεί» ένα πρόγραμμα σπουδών, ούτε για το δημόσιο νοσοκομείο, ούτε για τη νεολαία , ούτε για ολόκληρη την κοινωνία.
Τετάρτη, Απριλίου 06, 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)